یادداشت:هوشنگ فردی پور/امام حسین علیه السلام عامل بقاء خوبی ها

به گزارش خبرگزاری امید مسجدسلیمان، غالباً انسان ها می خواهند خیر باشند و شر نباشند،خیر بودن هر چیزی هم، یعنی اینکه قابل کنترل ونافع باشد. بنابراین هر چیزی که قابل کنترل ونافع است خیر است وآنچه قابل کنترل نیست شر است.

یک اتومبیل باترمز قابل کنترل است واگر ترمز مناسب نداشته باشد،می شود یک وسیله غیر قابل کنترل و شر،یک ساختمان هم با مصالح ساختمانی مناسب ونقشه ی مناسب مهندسی قابل کنترل و مستحکم می شود،اگر چنین نباشد فرو می ریزد ومی شود غیر قابل کنترل و شر.
بنابراین هرچیز وسیله ی کنترل می خواهد وآن هم وسیله کنترل متناسب با آن.یعنی هر وسیله ای برای هرچیزی وسیله ی کنترل نیست.حال انسان هم ازاین قانون مستثنی نیست وبرای کنترلش برای خیر بودن نیاز به وسیله است و این وسیله ی متناسب با کنترل انسان چیزی جز دین نیست،دین عامل کنترل انسان است ودین عامل خیر بودن انسان است.ازقدیم هم شنیده‌ایم که گفته اند بترس از کسی که از خدا نمی ترسد،درواقع یعنی بترس از کسی که دین ندارد به تعبیری بترس از ماشینی که ترمز ندارد وازدیوار کجی که هرلحظه ممکن است فرو ریزد و سبب نابودی شود. دین عامل خیر مطلق بشریت و عامل بازدارنده ی او از شر است.امام حسین علیه السلام در یک کلام بسیار گهر بار،خود را عامل حفظ دین بشریت معرفی می‌نمایند وهدف از قیام خودرا جز حفظ عامل کنترل انسان چیز دیگری معرفی نمی نمایند.یعنی امام خود را فدا کردند تا خیر مطلق زنده بماند بشریت بدون دین یعنی غیرقابل کنترل،یعنی شر مطلق،ودین بدون سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام یعنی زوال و نیستی،وچه زیبا *فرمودند:«اگر دین محمد صلی الله علیه و آله جز با کشته شدن من مستحکم نمی شود،پس ای شمشیرها مرا دریابید».*
آری امام حسین علیه السلام عامل حفظ دین و عامل حفظ خیر جهان هستی است.جهان بدون حسین علیه السلام یعنی اتمام خوبی‌ها.

*صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین ورحمه الله و برکاته.*